Column
Als ze niet allemaal tegelijk ontsnappen, laten we ze toch gewoon vrij
12 januari 2009
Een column door Lieven Van Haelst
Als ze niet met tientallen tegelijk ontsnappen, dan laten we ze gewoon zelf buiten via de voordeur. De publieke reactie is terecht een van grote verontwaardiging. Dit kan alleen maar hier gebeuren. We slaan ongetwijfeld weer een fantastisch figuur in ’t buitenland. Een typische Belgenmop, hoewel het helemaal niet om te lachen is. De koning van de procedurefouten, advocaat Hans Rieder, is erin geslaagd heel onze rechtstaat op zijn kop te zetten. Het Belgische gerecht heeft ten gevolge van zogenaamde procedurefouten op de Wet op Bijzondere Opsporingsmethoden (zoals schaduwen, telefoontaps en undercovertechnieken) een vijftiental zware criminelen moeten vrijlaten. Waarom ze zijn opgepakt, welke feiten ze hebben gepleegd en hoe zwaar hun misdaden zijn, dat doet niet ter zake, maar die ene procedurefout, die was groot en zwaar genoeg om dat tuig dan maar gewoon terug de straat op te sturen. Een tussenweg was niet mogelijk. En als er niet gauw iets ondernomen wordt, volgen er eerstdaags nog een 80–tal andere
overvallers, mensensmokkelaars, gijzelnemers en drugsdealers.Een bepaald soort advocaten doet blijkbaar niet meer de moeite om de daden van hun cliënten te plaatsen, om bijvoorbeeld te zoeken naar verzachtende omstandigheden, de gepleegde misdaad vormt niet meer het middelpunt van de rechtszaak, neen, men spitst zich toe op de gerechtsprocedure die gevolgd werd. Men legt zich toe op het vinden van achterpoortjes en de slimste trekt aan het langste eind. Met het bekende gevolg vandaag. Het gaat hier helemaal niet meer om ‘recht’ noch om strafbaarheid. Dit is toch niet het doel van de rechtstaat waarin we leven? Zware criminelen die geen greintje respect hebben voor onze rechtstaat, en die alle rechtsregels en normen aan hun laars lappen, worden dankzij de rechten van de verdediging die diezelfde rechtstaat hen toekent, vrijgesproken! En dan moet ik denken aan de veelgehoorde klacht van (nabestaanden van) slachtoffers, dat daders tegenwoordig meer rechten schijnen te hebben dan hun slachtoffers. Het is nochtans de plicht van onze rechtstaat de maatschappij te beschermen tegen misdadigers en criminelen en niet omgekeerd, toch?
Het is de taak van de wetgever dat wetten duidelijk en niet voor interpretatie vatbaar zijn. En het is de eervolle bijdrage van juristen en advocaten als Hans Rieder dat zij de wetgever en de overheid wijzen op achterpoortjes en tekortkomingen in de bestaande wetten. Maar het kan niet dat een procedurefout automatisch tot vrijlating leidt. De misdaad is immers gepleegd en moet bestraft worden.
Tenslotte is het onbestraft loslaten van criminelen in onze maatschappij evengoed een misdaad. Daarom zouden we met zijn allen de Belgische staat moeten aanklagen!
Categorie: