Persberichten

CD&V wil aparte islamitische begraafplaats in Mechelen

Gemeenteraadslid Hamid Riffi (CD&V) misbruikt soms schrijnende toestanden

Gemeenteraadslid Hamid Riffi (CD&V) heeft op de gemeenteraad van 29/01 een voorstel ter tafel wgelegd aarin hij er enerzijds voor pleit om de concessies voor begraafplaatsen op 50 jaar te brengen (nu 30 jaar) en anderzijds de begraving in volle grond mogelijk te maken en twee percelen samen te voegen.

Waarom doet hij dit? In de eerste plaats om er voor te zorgen dat er een aparte islamitische begraafplaats komt in Mechelen waarop de rites van de islamitische eredienst volledig kunnen gelden. Moslims mogen immers niet begraven worden in ‘verontreinigde’ grond m.a.w. in grond waarin voorheen al niet-moslims zijn begraven geweest.
Het islamitisch graf moet eveneens ruim genoeg zijn en mag in principe nooit worden geruimd tot de ‘dag van de opstanding’. Vandaar dat Riffi de concessie wil uitbreiden tot 50 jaar, nadien telkens verlengbaar met 10 jaar en de percelen wil laten samenvoegen.

Gemeenteraadslid Riffi misbruikt de problematiek van de kindergraven zonder concessie, die soms al na vijftien jaar zijn verdwenen, om de eigen godsdienstige agenda door te drukken. Riffi noemt zijn voorstel het inrichten van ‘multi-confessionele begraafplaatsen’. Het is echter precies omgekeerd. Een multiconfessinonele begraafplaats is een begraafplaats waar alle religies door mekaar liggen. Wat Riffi wil, is een aparte begraafplaats voor moslims m.a.w. apartheid.

CD&V’er Riffi toont met zijn voorstel opnieuw aan dat de islam er niet aan denkt om zich aan te passen aan de geldende normen en waarden van onze samenleving. Integendeel, de islam wil dat het westen zich aanpast aan alle kleine en grote regels uit het islamitisch recht. In het recente verleden werden er in deze nochtans al verschillende toegevingen gedaan om tegemoet te komen aan de islamitische ritus. Zo werden er plaatsen ingericht waar rituele wassingen kunnen gebeuren, wordt er rekening gehouden met het snel begraven van de doden door een snellere afhandeling van de administratieve rompslomp en werd het Vlaams decreet op de begraafplaatsen zo aangepast dat begraven in een lijkwade mogelijk is.

Vanuit de zogenaamd verdraagzame hoek duikt steeds weer de stelling op dat door steeds maar toe te geven aan de regels van hun godsdienst de moslims zich sneller zullen integreren. Ook bij de mogelijke creatie van aparte begraafplaatsen is dat een veel gebruikt argument.
Het Vlaams Belang gelooft niet dat aparte begraafplaatsen de integratie van de allochtone en islamitische gemeenschap zal vooruit helpen. Integratie wordt immers niet gerealiseerd door toe te geven inzake de hoofdprincipes van onze seculiere maatschappij. Volgens deze principes heeft iedereen recht op godsdienstvrijheid, maar moet het overheidsoptreden voor iedereen, ongeacht het geloof, hetzelfde zijn. Dat is natuurlijk in strijd met de kern van het moslimgedachtengoed dat wil dat de overheid aan de moslims een eigen statuut geeft dat verschillend is van dat van de niet-moslims. Zo een aparte regeling raakt aan de essentie van onze staatsinrichting. Aparte begraafplaatsen zijn geen stap in de richting van verdere integratie. Het is eerder een mogelijkheid tot segregatie en een terugkeer naar een niet-seculiere maatschappij.
Het Vlaams Belang waarschuwt voor het deseculariseren van een materie die pas na eindeloze discussies werd geseculariseerd. Begraafplaatsen waren eeuwenlang een godsdienstige aangelegenheid. Pas op het einde van de negentiende eeuw vond men dat begraafplaatsen uit de religieuze sfeer moesten worden gehaald. Men ging er vanuit dat eenmaal iemand gestorven was, er geen oordeel meer mocht worden geveld over het feit of de overledene een goed lid was geweest van een religieuze gemeenschap. Begraafplaatsen werden aldus geseculariseerd. Met de creatie van aparte moslimbegraafplaatsen zou dit nog niet zo lang verworven principe worden ondergraven.


Frank Creyelman